انجمن صنفی کارگری سایر رده های دامپزشکی استان گیلان - صدای آشنا

اصل فراموش شده!

مرتضی جلیل نژاد ماسوله — Mon, 30 Apr 2012 07:41:25 GMT

نگاهی تحلیلی به عملکرد شورای عالی کار در تعیین حداقل دستمزدها

به بهانه تعیین حداقل دستمزد سال1391

رصد، جواد نوائیان رودسری/ چگونه است که در تمام این مدت سخنی از اصل دوم نیست و تمام چانه‌زنی‌ها بر میزان تورم متمرکز می‌شود و اگر گاهی هم سخن از برآورد حداقل‌های معیشت در یک زندگی ساده است، پای نمایندگان کارگری در میان است؟ نمایندگانی که وقتی آن ها را در کنار میلیون‌ها کارگر قرارداد موقت، روزمزد، پیمانی و مانند آن قرار می‌دهیم، اصلا نمی‌شود آن ها را نمایندگان قشر کارگر نامید؛ چرا که طیف وسیعی از کارگران جامعه ما اصولا از دارا بودن تشکیلات کارگری محرومند…

بازخوانی یک ماده قانونی

همه چیز خیلی ساده به نظر می‌رسد. چند ده میلیون کارگر و به تبع آن‌ها خانواده‌هایشان در انتظارند تا شورای عالی کار در پایان هر سال نسبت به تغییر دستمزد آسیب‌پذیرترین قشر جامعه ایرانی، تکلیف تعیین کند و با تغییر مزد، انعطافی مناسب را برای تحمل شرایط اقتصادی به وجود آمده‌، که با وجود تورم کم و بیش دو رقمی چند دهه اخیر همچنان پای بر گلوی این طبقه زحمتکش می‌فشارد، ایجاد نماید.

شورای عالی کار که از سه ضلع کارگر، کارفرما و دولت تشکیل شده، موظف است تا بر اساس ماده ۴۱ قانون کار جمهوری اسلامی ایران، نسبت به تعیین دستمزد اقدام نماید. ماده فوق برآورد شورا را موظف نموده تا برای این اقدام به دو اصل مهم توجه نمایند:

۱- حداقل مزد کارگران با توجه به درصد تورمی که از طرف بانک مرکزی جمهوری اسلامی اعلام می شود.

۲- حداقل مزد بدون آنکه مشخصات جسمی و روحی کارگران و به ویژگی های کار محول شده به آن‌ها را مورد توجه قرار دهد باید به اندازه‌ای باشد تا زندگی یک خانواده ، که تعداد آن توسط مراجع رسمی اعلام می‌شود را تأمین نماید.

قانون به نظر مفید و پرفایده به نظر می‌آید، اما در مرحله اجرا چنگی به دل نمی‌زند. جدای اینکه وقتی سخن از تورم به میان می‌آید، آیا می‌شود تورم اعلامی بانک مرکزی را واقعی دانست یا نه؟ باید دید آیا بازه تغییر حداقل حقوق با تورم اعلامی جور در می‌آید یا خیر!؟

وقتی وضعیت موجود همان واقعیت موجود نیست!

واقعیت امر نشان می‌دهد که چنین نیست و اصولا سابقه نداشته که در هیچ یک از مصوبات شورای عالی کار تطبیق مناسبی میان تورم و افزایش دستمزدها مشاهده کنیم. به عنوان نزدیکترین نمونه می‌توان از حداقل دستمزد سال ۱۳۹۱ سخن گفت، رشدی ۱۸ درصدی که با وجود تورم ۲۶ درصدی به وقوع پیوسته است. اما با همه این احوالات آیا شورای عالی کار به راستی به مسئولیت خود، بر اساس نص صریح قانون جامه عمل پوشانده است؟

گزارش‌های مکرری که از برگزاری جلسات تعیین حداقل دستمزد، از اوایل پاییز منتشر می‌شود، خبر از رایزنی‌هایی می‌دهد که در تلاشند تا حداقل‌ها را بر اساس وضع موجود تعیین کنند. اما مگر نه این است که شورای عالی کار زاییده قانون کار است و نمی‌تواند مشی و روشی ورای آن، چه کمتر و چه بیشتر، در پیش بگیرد؟

اصل دوم کجاست؟!

چگونه است که در تمام این مدت سخنی از اصل دوم نیست و تمام چانه‌زنی‌ها بر میزان تورم متمرکز می‌شود و اگر گاهی هم سخن از برآورد حداقل‌های معیشت در یک زندگی ساده است، پای نمایندگان کارگری در میان است؟ نمایندگانی که وقتی آن ها را در کنار میلیون‌ها کارگر قرارداد موقت، روزمزد، پیمانی و مانند آن قرار می‌دهیم، اصلا نمی‌شود آن ها را نمایندگان قشر کارگر نامید؛

چرا که طیف وسیعی از کارگران جامعه ما اصولا از دارا بودن تشکیلات کارگری محرومند و به سبب موقت بودن قراردادها و بیم بیکاری اصلا پای به این معرکه ظاهرا ًخطرناک نمی‌گذارند. البته بنا نداریم درد مضاعف کمبود یک تشکیلات منسجم برای تعدادی هر چه بیشتر از کارگران را، که منجر به پررنگ تر شدن نقش آن ها در شورای عالی کار و عدم نیاز روزافزون شان به لطف و توجه ضلع دولت که همیشه هم موثر نیست، به بوته نقد بسپاریم؛ بحث اصلی این است که به راستی معنی و مفهوم حداقل دستمزد چیست و اصولا اساس و معیار شورا برای پرداختن به دستمزدها چه می‌تواند باشد؟

آیا روش شورا این است که به قول آقای وزیر، از صفر شروع کند و مزایده‌وار نرخ را بالا ببرد!؟ یا اینکه وظیفه دارد بر اساس قانون و اصل فراموش شده بند دوم ماده ۴۱، ابتدا کمترین مقدار ممکن را تعیین کند و سپس چانه‌زنی را برای بالابردن آن بیازماید؟

دستی که بسته نیست!

اگر قانونی هست و مدعی تمکین همگان در برابر قانونیم، چگونه‌است که در مرحله اجرای آن روابط را بر ضوابط حاکم می‌کنیم و می‌کوشیم نظر لطف دیگران را برای عملی کردن قانون به خود جلب کنیم؟ راستی آیا اندیشیده‌ایم این حداقل تعیینی، مزدی است که قرار است اکثریت جامعه کارگری با آن زنده‌بلا، مرده‌بلا، روزگار بگذراند و مخارج سنگین خانوار را به دوش بکشند؟

چرا گمان می‌کنیم کارگران ثابت، که شکر خدا عموما وضعیت مالی خوبی دارند و به سبب اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل از درآمد بالاتری برخوردار می‌شوند، می‌توانند ملاک عمل مناسبی برای ارزیابی وضعیت معیشتی کارگران باشند؟

ماده ۴۱ قانون کار دست شورای عالی کار را در تصمیم‌گیری نبسته و این‌گونه نیست که اعضای شورا نتوانند نسبت به طیف‌های مختلف کارگری، که عموما در دو گروه قرارداد دائمی و موقت قابل تقسیم اند، تصمیمات متفاوتی اخذ کنند، اما مع‌الاسف شاهد برابری حداقل دستمزدها در دو شرایط کاملا متفاوت هستیم؛ واضح است که مقصود ما از طرح این مسائل بررسی یک موضوع جزئی به نام مقدار ریالی حداقل دستمزد در این جریان نیست، غرض طرح یک چالش جدی قانونی برای شورایی است که به واسطه تصویب یک قانون سربرآورده و باید در برابر قانون تسلیم باشد.

عیب از قانون است یا …

برخی کوشیده‌اند تا به بهانه عدم تعیین صریح بازگشت عبارت «مراجع رسمی» در بند دوم ماده ۴۱ قانون کار؛ از اجرای این بند شانه خالی کنند، اما در پاسخ باید گفت، اولا برای رفع هر شبهه قانونی مجاری مشخص و معینی در قانون تعیین شده و هر حقوقدان آگاهی می‌داند که مفسر قانون در کشور کیست، ثانیاً، انصافاً، آیا برآوردهای حداقل دستمزد شما کفاف زندگی یک خانواده حداقلی(که متشکل از یک مرد و یک زن است و واضح است که کمتر از این را اصولا نمی‌توان خانواده نامید!)، را می‌دهد؟!

واضح است که در حال حاضر تمام بار این مسئولیت سرنوشت‌ساز باید بر دوش کارفرمایانی قرار گیرد که به واسطه ایجاد اشتغال مستحق تکریم و احترامند و شورا نیز عموما تعیین ارقام خود را با توانایی آن ها تطبیق می‌دهد، اما اینجا یک پرسش جدی مطرح است.

واقعا جایگاه مدیریت دولت کجاست؟

پس جایگاه مدیریت دولت در ساماندهی این مسائل کجاست؟

آیا دولت موظف است سالی یکبار نماینده خود، وزیر محترم کار، را به جلسات بفرستد و ایشان لطف کرده و از صفر برای کارگران چانه بزنند! یا اینکه باید با اتخاذ برنامه‌های تشویقی مناسب و طرح راهکارهای قابل اجرا باری از دوش کارفرمایان برداشته و مشکلی اساسی از زندگی کارگران را حل و فصل نماید.

آیا بهتر نیست دولت با پر رنگ کردن نقش خود در حوزه تأمین اجتماعی، معافیت‌های مناسب مالیاتی و برنامه‌های حمایتی از کارفرمایان، به آن ها فرصت دهد تا کارگران را نیز از موهبت یک زندگی آرام برخوردار کنند؟

ظاهرا در سال‌های اخیر طرح هایی در این زمینه به مورد اجرا گذاشته شده‌است، مسائلی نظیر تخفیف های سهم بیمه برای استخدام کارگران جدید، که البته مدتی است به بوته ابطال سپرده شده! اما باید صریح گفت طرحی که نتواند مشکلی از مشکلات عمده، که عموما اقتصاد جامعه کارگری است، بردارد، اصولا طرح خوبی نیست. البته در این حوزه نمی توان نقش ضعیف مجلس را دست کم گرفت، نمایندگان ملت، که عموما رأی خود را از کسانی به دست آورده‌اند که به قشر کارگر تعلق دارند، می‌توانند لااقل با طرح سئوال از وزیر موضوع تصمیم گیری در شورای عالی کار را مطرح کرده و برای بهبود وضعیت آن به چاره‌جویی و وضع قانون و یا اصلاح آن بپردازند.

به نظر می‌رسد برای رسیدن به مطلوب راه زیادی در پیش خواهد بود، راهی که تلفات آن عموما ً به جامعه کارگری تعلق خواهد داشت.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی رصد

غفلت مسئولین

مرتضی جلیل نژاد ماسوله — Sat, 21 Apr 2012 07:48:47 GMT

مدیرمسئول حکیم مهر در پیامی به مناسبت روز علوم آزمایشگاهی :

از غفلت مسئولین و آینده شغلی کارشناسان علوم آزمایشگاهی دامپزشکی متعجب و نگرانم.

فرارسیدن 30 فروردین سالروز میلاد حکیم سید اسماعیل جرجانی و روز علوم آزمایشگاهی را به همه متصدیان ارجمند و دست‌اندرکاران عرصه آزمایشگاه دامپزشکی و پزشکی تبریک عرض می‌کنم / درباره وضعیت و آینده شغلی کارشناسان علوم آزمایشگاهی دامپزشکی جداً هشدار می‎دهم...

حکیم مهر - مدیرمسئول مرکز مجازی پژوهش‎های راهبردی دامپزشکی (حکیم مهر) به مناسبت روز علوم آزمایشگاهی در پیامی با ابراز تعجب از غفلت مسئولین، نسبت به آینده شغلی کارشناسان علوم آزمایشگاهی دامپزشکی هشدار داد.

متن پیام دکتر محمد لطفی‎زاده به این مناسبت بدین شرح است :

" بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام به عموم بینندگان محترم حکیم مهر و همکاران ارجمند

بدین وسیله فرارسیدن 30 فروردین سالروز میلاد حکیم سید اسماعیل جرجانی و روز علوم آزمایشگاهی را به همه متصدیان ارجمند و دست‌اندرکاران عرصه آزمایشگاه دامپزشکی و پزشکی تبریک عرض می‌کنم. به یقین نقش کارشناسان عزیز علوم آزمایشگاهی دامپزشکی در پیشگیری از بروز و شیوع بیماری‌های مختلف چه در میان حیوانات و چه در جامعه انسانی بی‎بدیل و شایسته قدردانی است. از آنجایی که دامپزشکان برجسته‎ای نیز در عرصه آزمایشگاه دامپزشکی و پزشکی از گذشته تا امروز منشاء خدمات و برکات بوده و هستند لازم می‎دانم این مناسبت را بهانه‎ای برای تجلیل عموم شاغلین عرصه آزمایشگاه در مقاطع مختلف دکتری عمومی و تخصصی دامپزشکی و همکاران معزز از سایر رده‎های دامپزشکی قرار دهم و برای همه این عزیزان از درگاه خداوند متعال سلامتی و توفیق روزافزون مسئلت نمایم.

در این فرصت ضمن ابراز تأسف و تعجب از غفلت مسئولین نسبت به این مناسبت مهم که امسال نیز مانند سال گذشته تداوم یافته است درباره وضعیت و آینده شغلی کارشناسان علوم آزمایشگاهی دامپزشکی جداً هشدار می‎دهم.

بر اساس آنچه در طول فعالیت حکیم مهر و به ویژه در سال گذشته به این مجموعه انعکاس یافته و با عنایت به مشاهدات و تجربیات متعدد متأسفانه باید اذعان نمود که فضای حاکم بر جامعه کارشناسان علوم آزمایشگاهی دامپزشکی در کشور ما توأم با ابهام در آینده شغلی است و این به دلیل عدم توزیع مناسب و کافی پذیرش دانشگاهی و ظرفیت در بازار کار برای این دسته از همکاران ارجمند است. امیدوارم نهادهای مسئول به این موضوع توجه ویژه‎ای معمول نمایند و سازمان نظام دامپزشکی با پویا نمودن کمیته ویژه سایر رده‎های دامپزشکی که به حاشیه رفته است و سازمان دامپزشکی کشور با بازنگری آیین‌نامه‌های مرتبط و بخصوص فراهم نمودن امکان اشتغال این دسته از همکاران عزیزمان در جایگاه‎های مغفول زمینه رضایت شغلی حداکثری دست‎اندرکاران عرصه آزمایشگاه در مقاطع مختلف دکتری عمومی و تخصصی دامپزشکی و به ویژه کارشناسان علوم آزمایشگاهی دامپزشکی را فراهم آورند.

دکتر محمد لطفی‎زاده / مدیرمسئول حکیم مهر

30 فروردین 1391 "

فوق دیپلم اعلی یا دکترای سفلی؟!

مرتضی جلیل نژاد ماسوله — Sun, 6 Jun 2010 11:09:00 GMT

نماینده قبلی سایر رده‌های دامپزشکی در شورای مرکزی سازمان نظام دامپزشکی معتقد است که سایر رده‌ها هم باید بتوانند نسخه بنویسند و دامپزشک را در مراکز مایه‎‌کوبی استخدام نمایند!/شما نیز می‎‌توانستید مختصر و مفید همه این دروس را در این 2 سال بخوانید و برای کلاس گذاشتن و یدک کشیدن اسم دکتر آنقدر کشش ندهید!...

حکیم مهر - اخیراً موارد قابل توجهی به این نشریه منعکس گردیده که بر اساس آن برخی اعضای سایر رده‌های دامپزشکی سازمان نظام دامپزشکی با ساخت مهر و درج عبارت "دامپزشک" و شماره نظام دامپزشکی در آن اقدام به تجویز دارو و غیره می‌کنند که این موضوع توجه بیش از پیش سازمان نظام دامپزشکی را می‌طلبد.

هر چند اغلب سایر رده‌های دامپزشکی به حدود اختیارات خود واقفند و نقش آنان در تیم بهداشتی به جای خود بسیار مهم است اما برخی نیز در این بین با خلط وظایف پا را فراتر گذاشته و به دخالت در وظایف دامپزشکان می‌پردازند. این موضوع تا جایی پیش رفته که نماینده قبلی سایر رده‌های دامپزشکی در شورای مرکزی سازمان نظام دامپزشکی معتقد است که سایر رده‌ها هم باید بتوانند نسخه بنویسند و دامپزشک را در مراکز مایه‎‌کوبی استخدام نمایند! این در حالی است که در همه دنیا سایر رده‌های دامپزشکی – تکنسین – زیر نظر دکتر دامپزشک کار می‌کنند و بر اساس قانون در کشورمان هم باید همین امر رعایت شود.

بر این اساس همانطور که در پیام نوروزی رئیس مرکز مجازی پژوهشهای راهبردی دامپزشکی (اینجا) عنوان شده بود ، تمرکز این مرکز در سال 89 بر موضوع جایگاه و نقش سایر رده‌های دامپزشکی خواهد بود.

متأسفانه علیرغم حرکت خوبی که در سازمان نظام دامپزشکی در دوره اخیر صورت گرفت و کمیته ویژه سایر رده‌های دامپزشکی تشکیل و مشاور رئیس سازمان نظام دامپزشکی در امور سایر رده‌ها منصوب شد اما پس از مدتی این کمیته با تغییرات در اعضاء عملاً به حاشیه رفت و از هدف خود دور شد و مشاور مذکور هم در جلسات شرکت نکرد و حتی تمایلی به حضور در سازمان نظام دامپزشکی هم نداشت!

گفتنی است مدیر مسئول حکیم مهر در سال گذشته پیشنهاد تشکیل کمیته تنظیم روابط حرفه‌ای را به جامعه دامپزشکان ایران ارائه کرد تا با تشکیل آن بتوان وظایف دکتر دامپزشک و سایر رده‌های دامپزشکی و چالش‌های روابط حرفه‌ای آنان را احصاء و برای رفع چالش‌ها پیشنهاداتی ارائه کرد اما این امر تاکنون حتی با تعویض رئیس هیأت مدیره این تشکل با بی‌توجهی روبرو بوده است.

در این راستا یادداشتی از دکتر محمد خادمی به نقل از وبلاگ شخصی وی با اندکی ویرایش و تصرف بازخوانی می گردد :

فوق دیپلم اعلی یا دکترای سفلی؟ - دکتر محمد خادمی

در اوان کار کلینیکی در گلپایگان بود که پس از چند روز مشقت ویزیت کیس، متوجه مواردی شدم که فکر نمی کنم در هیچ جایی از دنیا بدین صورت باشد. پس از تحمل این چند روز و تشویش خاطر، ناگهان در پاسی از نیمه شب گذشته خودم را دیدم که به مناظره با سیمرغی بس با درایت و باتجربه و اطلاعات مکفی می‌پرداختم که بجز شکست چیزی عاید این مگس ناچیز نشد!

در اینجا سعی‌ام بر آن است تا مطالبی که از کابوس آن شب هولناک بیاد دارم بیان کنم!

- سلام

- سلام علیکم

- بس متعجب گردیدندی که شما با دو سال تحصیلات عالیه دانشگاهی این چنین حاذق به امر خطیر طبابت می‌پردازید و از اینکه اکثر صاحبان مال اینچنین از شما تعریف می‌نمایند، بس به فکر فرو رفتیم که چرا 6 سال عمر خود تلف کردیم و هنوز به روش‌های تشخیص و درمان شما دست نایافته‌ایم! براستی چگونه با فارماکولوژی تشخیص و درمان اشنا گردیده اید؟

- البته باید عرض کنم شما نیز می‎‌توانستید مختصر و مفید همه این دروس را در این 2 سال بخوانید و برای کلاس گذاشتن و یدک کشیدن اسم دکتر آنقدر کشش ندهید! من حتی با یقین می‌توانم عرض کنم که متخصصین دامپزشکی نیز در حد واندازه‌های ما هستند و در جواب سوال دوم شما باید بگویم مردم هم درک و فهم دارند. ما از همان ابتدا قبل از دیدن کیس آمپولها را در سرنگ کرده و آماده تزریقات هستیم و به معاینه های وقت گیر و حوصله‌بر احتیاج نداریم. حالا شما خودتان را جای صاحب دام بگذارید! از این سوسول‌بازیها و افه‌گذاریها خوشتان می آید؟! آقا برای تشخیص قطعی به آزمایش احتیاج هست؟ مگر زمان ابن سینا آزمایشگاه بود؟ سوال سوم هم ....

- فارماکولوژی تشخیص و درمان ؟

- ما در دانشگاه بسی واحد داروشناسی پاس کردیم! در سوالاتتان دقت بفرمایید! همه دامها که مراجعه می کنند مگر مریضند؟! اینم سوال بود؟! بحث درمان هم که مقوله مهمیست که فقط اطمینان دهید که حق کپی رایتش حفظ می شود در آنصورت کمی توضیح می دهم. همه دامها بالقوه به چرک خشک کن احتیاج دارند(!) مثل اکسی‌تتراسیکلین و ... و برای سر حال آمدن آنها ویتامین یادت نره و در آخر دگزامتازون که بر هر درد بی درمان دواست و اگر صاحب دام آشنا بود ضد کرم مانند آلبندازول برای آن تجویز می کنم. گرفتی پسرم؟!!!

در کف شیر نر خونخواره ای جز به تسلیم و رضا کو چاره ای

-بله گرفتم! در مورد کیسی که 2 نفر از همکاران زبر دست شما مشترکا ولی در اوقات مجزا در روش درمانی آنها بس شگفت زده ماندم گاوی با علایم زمینگیری و اوفت دما که سیمرغ اول ابتدا با یک ویال سی ام پی را با سرم نمکی بصورت وریدی تجویز نمودند و ویال بعدی را بصورت زیر پوستی تقبل نمودند که دام پس از چند ساعتی همچنان زمینگیر ماند و بعد به عقاب 2 که جولانگاهش نیز بسی وسیعتر می نماید پس از مشاهده دام و تشخیص عفونت رحمی پس از کمتر از 12 ساعت که وضع پستان وشیر و دما و ترشحات رحمی عادی می نمود اقدامی بس عجیب در حق سفالوسپورین نسل سوم و جامعه بشریت نموده و قدم در راه تجویز سفتریاکسون بصورت وریدی گذاشتند و یک ساعت بعد دام بصورت فنروار از جا برخواست. نظر شما؟

- خوب باید بگویم همکار اولم چون همراه کلسیم وسرم که قندی یا نمکیش فرقی ندارد حتی می توان از آب جوش هم استفاده کرد باید از چرک خشک کن قوی مثل سفتیزوکس - بی سواد - و دگزامتازون هم استفاده میکرد. از سفتیزوکس گفتم. پارسال که عیالم را برای مداوا به بیمارستانی در پایتخت بردم با این داروی ضد هفت درد آشنا شدم و باید بگویم استفاده از آن باعث از بین رفتن همه میکروبهای نسل سوم میشود. به همه اطبا پیشنهاد میکنم برای ریشه کنی همه میکروبها حتما استفاده کنند و برخواستن فنر وار گاو هم اثر همین دارو بوده است!

- نظر جنابعالی در مورد حذف شدن رشته دکتری دامپزشکی و حتی تخصص در این رشته چیست؟

- نه بنظرم حقت را خورده اند! یه چیزایی سرت می شود! این که گفتی کار بسیار نو و بدیعی است. 6 سال درس خواندن یا تخصص گرفتن فقط دولت را متحمل ضرر می نماید. در همین گلپایگان خودمان اگر یک آمار بگیرید مردم از ما راضی ترند یا شما؟ مگر بدلیل تشخیص های بدون نیاز به آزمایشگاه ما در آزمایشگاه تون بسته نشد؟!

یا همین شهر نزدیکمون خمین. مگر با وجود این همه دکتر دامپزشک در اون رئیس شبکه دامپزشکیشون فوق دیپلم نیست؟!

عزیز دلم آنجا که عقاب پر بریزد از پشه لاغری چه خیزد؟!

-راستی با کیس اسبی مواجه شدم با علایم اسیدوز. پس از مایع درمانی هایپرتونیک همین که خواستم از سوند بینی معدی استفاده کنم صاحب دام فرار را بر قرار ترجیح داد.

- کار اون همکار ما هم از قرتی بازیهای شما منشاء گرفته! نه آقا اصلا پیشنهاد نمیکنم میتوان پارافین یا ... به مثابه شیشه نوشابه ای که خودمان سر میکشیم به آن خوراند.

- چرا در وزارت بهداشت زیر شاخه های رشته های پزشکی به امر طبابت و تشخیص بیماری نمی پردازند؟

- ما زیر نظر وزارت علوم هستیم! همونطور که از نامشم پیداست علوم بیشتری آموختیم! اونا فقط صرفا به بهداشت می پردازند. حتی خود من اقوام و دوستان را در مواردی که پزشکان به معالجه انها فائق نمی‌شوند، معالجه مینمایم و واقعا متاسفم که چرا مرا بورس رشته پزشکی نمی‌کنند که مثل ادوار گذشته تاریخ ایران زمین زمان ابن سینا و ... پزشکی ایران را مشهور عام و خواص کنم و مشت محکمی بر دهان پزشکان بلاد کفر فرود آورم.

در آخر باید بگویم با این راهنماییهای پدر علم دامپزشکی نوین من هم فرار را بر قرار ترجیح دادم و در عجبم چرا کسی تا به حال این مشکلات را مرتفع نساخته است.

نزدیک صبح است و فالبداهه راه حل‎هایی به ذهن این بنده حقیر خطور کرد:

داروخانه ها بدون نسخه، دارو به دامدار تحویل ندهند ( اگه استاد بود میگفت:خوب ندهند مگر ما خودمان در همین گلپایگان با وجود سیل متقاضی مجوز داروخانه، داروخانه با مجوز برای غیر از دکترا نداریم؟)

لااقل داروهای یارانه ای یا دامهای بیمه شده را تحت نظر داشته باشند و یه سیستم اداری پایه گذاری کنند (اگه استاد بود باز می‌گفت: تا اون موقع بارمونو بستیم)

فرهنگ سازی صاحبان دام با کلاسهای توجیهی اداره دامپزشکی یا بیمه (تا موقعی که شما وقت صاحب دام را واسه تشخیص و معاینه بگیرید همینه که هست)

ما دکترا هم تو کار سیمرغها یا عقابها یا شیرای دامپزشکی دخالت کنیم. سم چینی و تلقیح مصنوعی و شاخ بری و... (آفرین همینه این کارا در حد و اندازه های ما نبود آقا حله همینه)

و در آخر درخواست کمک از مسئولین امر(.......................................................................)

پی‌نوشت :

متذکر می‎‎شوم هستند بسیار تکنسینهای زحمتکشی که همپا و در کنار دکتران دامپزشک و در حیطه کاری خودشان مشغول خدمت به ایران عزیزمان هستند. از این عزیزان کمال تشکر وقدرنمایی می‌کنم.

درخواست یک بلاگر در خصوص حمایت از کارگران

مرتضی جلیل نژاد ماسوله — Wed, 7 Apr 2010 10:25:53 GMT

جامعه کارگری فشار مضاعفی را تحمل می‌کند. میزان پایین دستمزد کارگران مساله‌ای جدی است که یاید هرچه سریع‌تر حل شود.
به گزارش "سرویس فضای مجازی " خبرگزاری فارس، نویسنده وبلاگ "آخرین اصولگرا "، مطلبی را با عنوان "درخواست یک بلاگر در خصوص حمایت از کارگران " در وبلاگ شخصی خود منتشر کرده است.
بر اساس این گزارش در این مطلب آمده است:

":حالا اگر حرف بزنی. می‌گن که قناعت نمی‌کنی...
: نمی‌شه حرف زد .تعدیل می‌کنن و ییکار می‌شیم. بدبخت‌تر می‌شیم....
:قانون فقط یه نفع کارفرماست و بس. کارگر جماعت که به حساب نمی‌آد....
: شب عید فقط عیدی گرفتم ...سه ماه حقوق معوقه رو ندادن....
: دوماهه حقوق ندادن..اجاره و قسط دارم ...دارم یا قرض زندگی رو می‌چرخونم...
: بابا یکی نیست به این‌ها بگه من با 300 هزار تومن چی‌کار کنم؟ اضافه کارم بمونم و تعطیلات هم برم سرکار یا کسر مالیات حقوقم به 550 تومنم نمی‌رسه...
:کی به درد ما می‌رسه؟
: با این حقوق زندگی نمی‌کنیم فقط زنده‌ایم....
: من چه کار کنم؟ حرف هم بزنیم می‌گن ... بابا یکی نیست بگه این همه مستضعف مستضعف می‌کنید پس کیه؟ مستضعف منه کارگرم. بیایید به داد من برسید....
: شب عید شرمنده زن و بچه شدم ....
: این نماینده‌های مجلس چی کار می‌کنن؟
: کی به داد ما می‌رسه؟
: می‌گن دزدی نکن! کم کاری نکن! دزدی نکردن و کارکردن فقط یرای ما بدیخت بیچاره‌هاست؛ اون جناب مدیرکل و مدیرعامل چکار می‌کنه که فقط ماهی دو سه میلیون حقوق می‌گیره. به غیر از باقی درآمدهاشون...
: چند ماه حقوق نگرفتم اما بچه‌های آقای رئیس باید ماشین چندصدمیلیونی بشینن....اگه بی‌پولن و ورشکسته اون چیه؟ "
متن‌های بالا درددل‌هایی است که این روزها مشابه آن را زیاد می‌شنویم.
دردل‌هایی که عمدتاً یسیار تندتر از نوشته‌های بالاست و من از نوشتن آنها شرم می‌کنم.
بارها گفته‌ام با نگاه امنیتی به موضوع معیشت مردم ره به جایی نخواهیم برد. جامعه کارگری فشار مضاعفی را تحمل می‌کند. میزان پایین دستمزد کارگران مساله‌ای جدی است که یاید هرچه سریع‌تر حل شود.
چند ماه قبل‌تر مقاله‌ای خواندم در مورد "احتمال پیوند جنبش یقه آبی‌ها و سبزها " که تحلیلی درست بود.
واقعیتی که در صورت وقوع عواقب جبران‌ناپذیری خواهد داشت.
شواهد نشان از تلاقی سبزها و آبی‌ها در آینده نزدیک دارد.
نان و درد را از هرسو که بنویسی یک‌چیز خوانده می‌شود. موضوع نان شب شوخی‌بردار نیست!

فارغ التحصیل بیکار

مرتضی جلیل نژاد ماسوله — Mon, 15 Mar 2010 14:24:16 GMT

بسمه تعالی

در ماهنامه شماره ۳۴ نظام دامپزشکی کشور مربوط به آذر ماه ۸۷ مطلبی از یک فارغ التحصیل بیکار رشته علوم آزمایشگاهی دامپزشکی با عنوان صدای آشنا ،فارغ التحصیل بیکار به چاپ رسید .از شما دعوت می شود این مطلب را بخوانید.

منتظر نظرات شما گرامیان هستیم.

بسمه تعالی

صدای آشنا

فارغ التحصیل بیکار

من یک دانش آموخته گیلانی رشته علوم آزمایشگاهی دامپزشکی از دانشگاه فردوسی مشهد هستم.در سال ۸۵ از دانشگاه فارغ التحصیل شدم. بعد از اتمام درسم به نهادها و سازمانهای مختلف چه مربوط وچه نامربوط به رشته ام مراجعه کردم و با عکس العمل های متفاوتی روبرو شدم که بخشی از آنها را در میان می گذارم.

برای درخواست کار ازصدا و سیمای گیلان ( شبکه باران ) شروع کردم که تا مرحله پر کردن فرم ، دادن مدارک و غیره پیش رفت ولی جور نشد.بعد در آزمون فرودگاههای کل کشور راهی تهران شدم و ازمون هم دادم. بعد برای دامپزشکی ارتش _ تنها نهاد نظامی کشور مربوط به دامپزشکی – رفتم ، مدارکم را دادم ، قرار شد بعد از طی دوره ای استخدام شوم ،البته منوط به این که دستور استخدام از ستاد کل صادر شود.بعد از چند وقت که گذشت، خبری از استخدام نشد.بعد از آن به نهاد های مرتبط مثل جهاد کشاورزی و سازمان دامپزشکی نیز مراجعه کردم.نکته قابل ذکر اینکه حتی در ازمون استخدامی که سال ۸۶ برگزار شد،اسمی از رشته ما برده نشد و سازمان در جدول استخدامی خود اسمی از رشته ما را وارد نکرده بود.آن وقت بود که فهمیدم چه قدر به رشته ما توجه می شود و من با مدرک کاردانی خودم در آزمون شرکت کردم.بعد برای ورود به موسسه بیوتکنولوژی اقدام کردم که تا مرز استخدام پیش رفتم ولی در دقیقه نود به دلیل مسایلی کارم جور نشد.بعد از آن در یک کارخانه شیر موقتا مشغول به کار شدم. دیدم واقعا محیط های کار خصوصی چقدر برای تحصیل کرده ها احترام قائل هستند!حقوق پایین،کار زیاد باعث شد زیاد آنجا دوام نیاورم.البته برخوردهای زشت و زننده صاحبان کارخانه دلیل اصلی ترک کارخانه بود.بعد پیگیر کار در موسسه سرم سازی رازی شدم.مدرکم را دادم ولی این هم نشد.مثل موسسه بیوتکنولوژی ،دیگر نیروی کارشناس نمی خواستند.حداقل کارشناسی ارشد نیاز داریم ،این جواب گزینش بود.بله بعد از ۴ سال زحمت و تلاش در دانشگاه و سالم زندگی کردن مزدم را اینگونه گرفتم.من اکنون ۲۵ سال دارم.هیچ چیزی از خودم ندارم.برای خود تاسف می خورم که بهترین سالهای عمرم را اینگونه هدر دادم.افرادی بودند که به من طعنه می زدنن که این هم رشته بود تو انتخاب کردی.آخرین آزمونی که شرکت کردم آزمون صندوق بیمه محصولات کشاورزی بود که از آن هم چیزی نصیب ما نشد.فعلا ۶ ساعت در هفته در یک مدرسه غیر انتفاعی راهنمایی تدریس می کنم .با درآمد ساعتی ۱۶۰۰تومان. بله با ۱۶ سال درس خواندن اکنون این وضعیت من است.

عاجزانه از مسئولین محترم می خواهم که برای اشتغال فارغ التحصیلان رشته ما تدبیری بیاندیشند یا اصلا این رشته را از دانشگاه ها حذف کنند.ممنونم که به درد و دل های یک فارغ التحصیل دانشگاهی گوش دادید.به امید روزی که از دانشگاهیان ،در کشور ما بهترین استفاده ممکن انجام شود.

م – خ از گیلان