انجمن صنفی کارگری سایر رده های دامپزشکی استان گیلان

در کشتارگاهها بین سلاخان و غیردامپزشکان اصطلاحاتی بکار می‎رود که لازم است دامپزشکانی که مسئولیت فنی را بعهده دارند از این اصطلاحات و معانی آنها مطلع باشند.

به همین سبب برخی از این اصطلاحات به نقل از وبلاگ انجمن صنفی مسئولین فنی و بازرسین بهداشتی اصفهان و به قلم دکتر سید حمید فریمان در اینجا بازخوانی می‎گردد.

اگر شما هم به مانند بسیاری از مدیران به خود می‌بالید که درِ اتاق خود را به روی کارمندان باز گذاشته‌اید و راه‌های بسیاری برای برقراری ارتباط آنان با خود مهیا کرده‌اید، اگر باور دارید که بیشتر افکار نفرات سازمان خود را می‌شناسید، «به هر حال کارمندان با صحبت در جلسات، گپ زدن‌های کوتاه در راهرو‌ها و ارسال ‏e-mail‏ با شما ارتباط برقرار می‌کنند!» باید بدانید که آن چیزی را که باید بشنوید نمی‌شنوید و آن‌قدر که باید بشنوید نمی‌شنوید.
به گزارش روزنامه الکترونیک دانش و فناوری ـ ستنا، نویسندگان مقاله‌ای در آخرین مرحله از تحقیقات ارزشمند خود با موضوع «سکوت سازمانی» به بررسی شش سؤال در تحقیق سالانه ملی اجتماعی دانشگاه ‏Cornell‏ پرداختند تا دلیل خودداری پرسنل از اظهارنظر را بیابند.
باور عمومی بر این است که کارمندان هنگامی سکوت می‌کنند که احساس می‌کنند اظهارنظرشان باعث ایجاد دردسر می‌شود. ولی جالب است بدانیم که عمده دلیل مشترک اظهارنظر نکردن، نوعی احساس درخصوص اعلام نظراشتباه است تا هراس از عواقب انتقام‌گونه آن.
در همین زمینه و از آنجایی که کارمندان بعضاً به اظهار نظر هم می‌پردازند، اغلب رؤسا از وجود خود سانسوری نزد کارمندانشان بی اطلاع هستند. به زعم این دسته از رؤسا آنها آن چیزهایی که لازم است را می‌شنوند در حالی که عملاً آنها مواجه با اظهارنظر نکردن کارمندانشان هستند.
اوقاتی را به یاد آوریم که خودمان نیز از اظهار نظر خودداری کرده و ترجیح داده‌ایم سکوت اختیار کنیم. یقینا ً مواقع متعددی را می‌توانیم مثال بزنیم در حالی که شاید سعی کرده باشیم با ساده لوحی به توجیه این رفتار خود بپردازیم: «من زیاد صحبت می‌کنم ولی نه در مورد این موضوع خاص یا نه در این زمان خاص یا نه با یک مدیر خاص».
ترکیب کارمندان بی‌حرف و رؤسای فراموشکار باعث جلوگیری از هر انتقاد سازنده می‌شود یا به بیان دیگر باعث آشکار نشدن حقیقت می‌شود. مهم‌تر اینکه این ترکیب مانع از ظهور ایده‌های خوب در سطح سازمان می‌شود.
اطلاعات جمع‌آوری شده از 439 نفر از کارمندانی که مورد مصاحبه قرار گرفته‌اند به گروه نویسندگان این مقاله کمک کرده است تا بتوانند چهار باور مشترک مدیران درخصوص چرخش اطلاعات و ایده‌ها در میان نفرات ستادی و صف را مشخص کنند.
باور اول: خانم‌ها و کارکنان غیر متخصص در مقایسه با آقایان و کارکنان متخصص کمتر اظهارنظر می‌کنند. دلیل این امر نگرانی آنها از عواقب اظهار نظر خود و یا اظهارنظر اشتباه است.
نتیجه تحقیق: هیچ تفاوتی قابل اتکا از نظر آماری میان کارمندان زن و مرد با تحصیلات مختلف و سطوح درآمدی متفاوت درخصوص اظهارنظر نکردن به دلیل ترس از اظهارنظر اشتباه وجود ندارد.
باور دوم: اگر کارمندان سازمان من به راحتی با من صحبت می‌کنند، پس اظهارنظر آنان بدون پرده است.
نتیجه تحقیق: 42 درصد از پرسش شوندگان اعلام کرده‌اند که هر چند آنان هرازگاهی با مدیر خود صحبت می‌کنند ولی هنگامی که احساس می‌کنند اظهارنظرشان عایدی نخواهد داشت، یا ممکن است باعث از دست دادن امتیازی شود از به اشتراک گذاشتن نظرات خود صرف‌نظر می‌کنند.
باور سوم: اگر کارمندان سازمان من اظهارنظر نمی‌کنند، بدین معناست که علی‌رغم تمامی تلاش‌های مدیریت احساس امنیت ندارند.
تنیجه تحقیق: این درحالی است که 25 درصد از پرسش‌شوندگان اعلام کرده‌اند که اظهارنظر نکردن آنان درخصوص مطالب جاری به دلیل صرفه جویی در وقت است تا ترس از عواقب آن.
‏باور چهارم: فقط موضوعاتی که کارمندان به اظهارنظر درخصوص آن نمی‌پردازند موضوعاتی چون فعالیت‌های غیراخلاقی و یا غیرقانونی است.
نتیجه تحقیق: حدود 20درصد از پرسش‌شوندگان عنوان کرده‌اند که ترس از عواقب اظهارنظر باعث شرکت نکردن در پیشنهاد دادن در خصوص موضوعات روزمره و ارتقای وضع است. این نوع سکوت روزمره باعث می‌شود که مدیران به اطلاعاتی که لازم است بدانند تا مشکلات بزرگتر را پشت سر بگذارند دسترسی نداشته باشند. این امر باعث کاهش کارآیی و درنتیجه پسرفت سازمان می‌شود.
‏منبع: مجله ‏Harvard Business Review‏ شماره ژوئن 2010

بعد از مدت ها سرپا ایستادن افرادی که از بخش‌های عملیاتی به قسمت‌های اداری منتقل می‌شوند اجبارا پشت میز نشین می‌شوند. بعد از مدتی دردهای مزمن ناحیه گردن و کمر به سراغشان می‌آید به‌طوری که احساس می‌کنند فشار پشت میز نشینی حتی از ایستادن‌های طولانی مدت بیشتر است.
حالا اگر نمی‌خواهید شغلتان را عوض کنید و دنبال راه حلی می گردید که پشت میز نشینی را برایتان جذاب و تحمل پذیر کند به توصیه‌های زیر عمل کنید:
ـ اولین قدم تحرک داشتن است. شرایط پشت میزنشینی طوری باشد که بتوانید بدنتان را در حالت?های مختلف حرکت دهید.
به عنوان یک تمرین مناسب پاهایتان را رو به جلو بکشید آنگاه بدنتان را به چپ و راست حرکت دهید.
از خودتان پشتیبانی کنید! وضعیت صندلی طوری باشد که کمترین فشار به ناحیه پشت و کمر وارد شود ـ برای همین از صندلی‌هایی استفاده کنید که ارتفاع و وضعیت پشتی آنها قابل تغییر است. دقت کنید که زانوهای شما هم ارتفاع با ناحیه لگن قرار داشته باشد. شاید لازم باشد زیر پاهایتان چیزی بگذارید.
ـ اگر با رایانه سرو کار دارید فاصله صفحه نمایشگر از شما حدود 75ـ30 سانتی متر باشد. یعنی به‌طور تقریبی باید به اندازه یک دست باز از شما فاصله داشت باشد. ارتفاع صفحه نمایشگر را نیز جوری تنظیم کنید که درست در راستای چشمانتان قرار گیرد.

یک متخصص تغذیه گفت: رنگ پریدگی پوست، خستگی و ضعف، کاهش بنیه، بی‌خوابی، وزوز گوش و صدای زنگ در گوش می‌تواند از علائم کم‌خونی باشد. مهدیه علیزاده افزود: کم‌خونی در مواردی می‌تواند بدون علامت باشد. رنگ پریدگی پوست، لثه‌ها و بستر ناخن‌ها، خستگی و ضعف، کاهش بنیه و بی‌خوابی از علائم کم خونی است.  وی گفت:

تنگی نفس غیر معمول هنگام فعالیت بدنی، ضربان قلب تند، دست‌ها و پاهای سرد، سردرد، سرگیجه، احساس سبک شدن سر، ناخن‌های شکننده، وزوز گوش و صدای زنگ در گوش، تحریک پذیری، خواب آلودگی، کاهش توان یادگیری، کاهش تمرکز، التهاب و دردناک شدن زبان، کاهش اشتها به ویژه در نوزادان و کودکان و درد قفسه سینه از علائم کم‌خونی است. ‌این متخصص تغذیه افزود: کم خونی فقر آهن شایع ترین نوع بوده و  معمولاً نداشتن الگوی غذایی صحیح می‌تواند در بروز آن مؤثر باشد.  علیزاده گفت: کم خونی مگالوبلاستیک یا فقر ویتامین معمولاً در اثر کمبود فولیک اسید یا ویتامین B12 بروز می‌کند. در‌این نوع کم خونی، بدن گلبول‌های قرمز خونی تولید می‌کند که نمی‌توانند اکسیژن را به خوبی تحویل دهند.

یک کارشناس تغذیه با اشاره به خطر مسمومیت براثر پخت و پز در ظروف مسی و رویی، گفت: ناراحتی کبدی و مسمومیت با فلز مس از عوارض طبخ غذا در این ظروف است.

علی میلانی بناب  با بیان این که نگهداری حرارت در ظروف مسی به مراتب بیش از سایر ظروف فلزی است، گفت: همچنین ظروف مسی حرارت را حین طبخ به میزان یکنواخت به مواد غذایی می‌رساند.

‌ وی ظروف پیرکس و لعابی را از جمله بهترین ظروف برای پخت و پز برشمرد و افزود: نتایج بررسی‌ها نشان داده است حین پخت و پز در این ظروف عناصر و فلزات کمتری به داخل غذا منتقل و مواد غذایی به میزان بیشتری حفظ می‌شود.

این کارشناس تغذیه با اشاره به ناپایداری ویتامین C موجود در میوه و سبزیجات در برابر حرارت، گفت: در شرایط عادی میزان ویتامین C موجود در غذا تا 70 درصد حین پخت از بین می‌رود؛ این در حالی است که مقادیر باقیمانده ویتامین C در ظروف لعابی 84 درصد، ظروف پیرکس 81 درصد، ظروف آلومینیومی 71 و ظروف استیل 66 درصد است.

میلانی میزان پایداری ویتامین C در ظروف ساخته شده از جنس‌های مختلف را وابسته به میزان قطعات خرد شده و حتی میزان حرارت حین طبخ دانست و یادآور شد: در ظروف با جنس آلومینیوم در اندازه متوسط 3/5 میلی گرم آلومینیوم وارد غذا می‌شود اگر این میزان به 50 میلی گرم افزایش یابد، شرایط برای ایجاد مسمومیت با علایم و نشانه‌هایی چون خشکی دهان،‌ کولیت، تغییر رنگ زبان فراهم می‌شود.

وی بروز ناراحتی‌های عصبی و آلزایمر را از عوارض درازمدت دریافت مقادیر فراوان آلومینیوم برشمرد و افزود: چنانچه از ظروف آلومینیومی برای پخت وپز استفاده ‌شود باید حتی‌الامکان از نگهداری مواد غذایی در این ظروف خودداری شود.